SISTEMA POLITIKOAREN KRISIA
Azken
aldian pil-pilean dagoen gaietako bat sistema politikoaren krisia da eta honen
isla nagusiak bi izan dira. Batetik, Espainiar
estatuan egon diren ustelkeria politikoaren epaiketak eta bestetik, Espainiar estatuan egon den blokeo
instituzionala, hau da, estatuan gobernu falta egotea.
Hasteko,
krisi honen adierazgarri naguienetako bat, lehen aipatu bezala, Espainiar
estatuak jasan duen ustelkeria politiko larria da, zeina PP-ren eskutik gauzatu den. Hain da larria arazo hau ,zein
auzitegi berezi batean sartu behar izan dituzten lapur guzti horiek. Argi dago
Alderdi Popularrak ustelkeria politikoaz baliatu dela beraien finatziazioa
gauzatzeko eta hau egia dela ikusteko, bakarrik kasu hauetan inputatuak dadenen
defatsak entzun behar dira. Adibidez,
hainbatek beraien memoria txarrari botatze diote errua, beste batzuek “demencia
senil” jasaten dutela erran dute aitzaikiatzat (hau egia bada ez adkit zer
egiten duten hauek kargu politiko batean), eta veste askori hitz egitea era
ahantzi zaie.
Baina, guztiek ez dute aitzakiarik jarri eta era
vetean edo bestean eta beraieninteresak defendatzearren, txikatoarena egin
duteeta beraiei komeni zitzaiena kontatu dute beraien ipurdia salbatzeko asmoz.
Azken finean, inplikatu guztiek denok dakikigun zerbait tapatzen saiatzen dira,
hots,
alderdi politiko horretako dirua Olentzerok ekartzen duen ikatza baino
beltzagoa dela.
Bigarrenik, urte bateko blokeoa da krisi politikoaren
veste eragile garrantzitsu bat. Hau dela eta,
lortu den bakarra gobernuan Mariano Rajoy beste urte batez egotea da, azkenean,
berriro ere alderdi politiko berdinak boterean jarraitzeko.
Gobernuaren
desblokeoa gauzatu duen alderdi politikoa, egunkari askoren esanetan, PSOE izan
da bere sigletako printzipioei bizkarra eman dionak ez sozialista eta ez
langilegoarena delako. Hauek erabaki hau hartu baino lehen, barneko zatiketak
izan dituzte benetan ezkertiarrak diren soziaisten artean eta PP-ren
infliltratuen artean
PSOE,
ordea, ez da gobernua Aurrera eraman duen
alderdi bakarra. Ciudadanos alderdi politikoak edo beste
modu batera esanda, PP alderdi politikoaren filialak (Osasuna Promesas
bailitzan) gobernua Rajoyri eman dio. Alderdi berri honek burtsan dauka bere
sorrera, burtsak eman baitio alderdi honi garrantzia izateko aukera. Eta soilik eginkizun batekin jaio zen gobernuan
dauden alderdiak bankuek kontrolatzea, alegia.
Aurrekoari jarraiki, Podemos dugu, bere baitan
“Izquierda Undida” daukana eta nire ustez parlamentuko alderdi politiko
nagusien artean ezkertiarra den bakarra da. Hauen buruzagia Pablo Iglesias da
eta lorpen garrantzitsu bat lortzear dago “Partido Traidor de España”-k (PSOE)
lurra ukitzea, zehatz mehatz. PSOE-k Francoren heriotzaz geroztik
baitago gezurretan.
Azkenik, krisia eragin duen azken faktorea Katalunia
da. Katalunia, gaur egun kataluniar eskuindarrek maneiatzen dute, baina estatuarekin inkonpatobleak direla diote eta
horregatik independentzia aldarrikatzeko urratsa ematen ari dira. Nire ustez,
kataluniako CIU alderdikoek ez dute independentzia eskuratu nahi, gutxienez
orain, eta EAJ-ren gertuko helburu
berdina dute, hau da, autogobernu gehiago.
No hay comentarios:
Publicar un comentario